Συνέντευξη 3.7.2009 του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης:

«…ιδιαίτερα το ΔΝΤ δεν έχει τη φήμη ούτε για κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε για την αποτελεσματικότητά του. Πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και τους λέει ότι έχετε πολλά δάνεια και έτσι πρέπει να κόψετε είτε από την υγεία ή την παιδεία π.χ. Αυτές είναι οι επίσημες πράξεις τους που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας που μπαίνουν. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια χρήματα για ένα έως δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα στην υποανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα λοιπόν δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση η οποία πιθανόν να διολισθήσει σε όρους που να είναι αρνητική για τη πορεία της χώρας μας» (Γ.Παπανδρέου).

Δεν πρόλαβαν να περάσουν δύο χρόνια από τότε και με πρωθυπουργό τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βρισκόμαστε σε έναν αναποτελεσματικό μηχανισμό υποτίθεται στήριξης με πρωταγωνιστικό ρόλο του ΔΝΤ, αλλά βρισκόμαστε και στη πιο σκληρή φάση της επιτακτικής υλοποίησης αδειάσματος του ελληνικού κράτους από ότι πολύτιμο σε περιουσιακό στοιχείο έχει. Πλέον προπαγανδίζουν ότι για να «σωθεί η χώρα» ευθύνονται τα «κοσμήματά της» και ασφαλώς, οι απολύσεις στο Δημόσιο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα δεν είναι «ταμπού». Καταλαβαίνουμε όλο αυτό τι σημαίνει.

Συνάδελφοι, εμάς δεν μας αφορά τώρα το «ρεύμα φθηνό για το λαό». Αυτό ως εργαζόμενοι στη ΔΕΗ το έχουμε αποδείξει στα 60 χρόνια ιστορίας της Επιχείρησης όπως και οι 350 περίπου νεκροί συνάδελφοί μας που έπεσαν στο καθήκον τους προκειμένου το αγαθό της ηλεκτρενέργειας να είναι προσιτό σε όλους.

Το σύστημα προπαγάνδας σήμερα όμως λειτουργεί κανονικότατα: η ΔΕΗ και οι εργαζόμενοί της «στον καιάδα» λέει τώρα η κοινωνία.

Οι «φίλοι δημοσιογράφοι» είναι σφόδρα απέναντί μας διότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργοδοτών τους που φλερτάρουν «πάντα ανταγωνιστικά» στο πεδίο της ηλεκτρενέργειας. Βέβαια οι βολεμένοι αυτοί δημοσιογράφοι, δεν μας απαντούν στο αν τα αφεντικά τους είναι ή δεν είναι κρατικοδίαιτα ιδιωτικά συμφέροντα, τι προσέφεραν όλα αυτά τα χρόνια αναπτυξιακά και επενδυτικά, θέλουν ή δεν θέλουν πάλι έτοιμο φιλέτο από το κράτος;

Οφείλουν όμως να πουν κυρίαρχα την αλήθεια στους συναδέλφους τους, που απλά αμείβονται μόνο με τους μισθούς τους, τι σημαίνει κλείσιμο τηλεοπτικών σταθμών και κλείσιμο εφημερίδων. Έτσι, απλά για να το γνωρίζουν.

Συνάδελφοι, εμείς πλέον πρέπει να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την εργασία μας, την αξιοπρέπεια τη δική μας και της οικογενείας μας.

Καταρχήν εργαζόμαστε σε κερδοφόρα Επιχείρηση, κατά δεύτερον το φθηνό ρεύμα το προσφέρει χρόνια η Επιχείρηση στον ελληνικό λαό, εκείνος όμως το ξέχασε διότι του επέβαλλαν να μη βλέπει τη κατάντια που τον έχει φέρει το πολιτικό σύστημα. Εμείς όμως συνάδελφοι, πρέπει να δούμε που μας οδηγεί το παραδομένο πολιτικό σύστημα μέσα από το ζήτημα της ηλεκτρενέργειας σύμφωνα με την οδηγία της Ε.Ε. για το διαμελισμό της Επιχείρησης. Και βέβαια τη θέληση της Κυβέρνησης να σπάσει το συναδελφικό ιστό των ίδιων των εργαζομένων.

Εδώ όμως θέλει προσοχή!

Δεν πρόλαβε η Κυβέρνηση να εκφράσει τη θέλησή της και διάφοροι παραταξιακοί μαϊντανοί «συνάδελφοί μας» πετάχτηκαν πρώτοι και μιλούν για δημιουργία σωματείων στις θυγατρικές. Δηλαδή από μόνοι μας να σπάσουμε το συναδελφικό μας ιστό, συνεπώς συρρίκνωση με τη «θέλησή μας». Σκοπός των συνδικαλιστικών «μαϊντανών» το «τομάρι τους» και μόνο.

Συνάδελφοι και τώρα που είμαστε ενωμένοι βλέπουμε τι προβλήματα υπάρχουν και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί αν είμαστε διασπασμένοι όπως θέλουν αυτοί οι «μαϊντανοί»;

Μόνο ενωμένοι ως εργαζόμενοι τώρα καθώς και στο μελλοντικό όμιλο ΔΕΗ κάτι μπορούμε να πετύχουμε.

Αυτό το κάτι μπορεί να είναι από πολύ μικρό έως πολύ μεγάλο, αλλιώς δεν έχουμε ελπίδα.

Η επίθεση σήμερα είναι ολομέτωπη, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την απαίτηση των «ιδιωτών» για εκχώρηση λιγνιτικής και υδραυλικής παραγωγής.

Το σύστημα Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης προκειμένου να μας «τελειώσει…» προς όφελος ντόπιου και ξένου κεφαλαίου μας χτυπάει από πολλές μεριές.

Συνάδελφοι παραθέτοντας τη φράση του αείμνηστου Θανάση Βέγγου από ελληνική ταινία: «…αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, ας πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία του πότε θα πεθάνει κάνει θόρυβο και με ενοχλεί πολύ» τουλάχιστον ας τους δείξουμε την αντίδρασή μας αφήνοντας να μιλήσει η ψυχή μας και η αξιοπρέπειά μας.

Συνάδελφοι, είναι η ώρα να ξεπεράσουμε μέχρι και τα συνδικάτα. Μην φυλακίζουμε την οργή μας σε όλα αυτά που συμβαίνουν. Είναι αγώνας των εργαζομένων στη ΔΕΗ, είναι αγώνας δικός μας.

Είναι χρέος όλων μας να είμαστε στο συλλαλητήριο των εργαζομένων στη ΔΕΗ που θα πραγματοποιηθεί τη Τετάρτη 25 Μαΐου 2011 και ώρα 18.00 μ.μ. στη Χαλκοκονδύλη 30 και στη πορεία που θα ακολουθήσει προς το Υπουργείο Οικονομικών.

Όλοι μαζί ας τους δείξουμε τι σημαίνει συνοχή εργαζομένων ΔΕΗ και ότι θα «ματώσουν» για να υλοποιήσουν τα καταστροφικά τους σχέδια.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σ.Π.Τ.Μ Τ.Ε